Σάββατο, 14 Ιουλίου 2012

Συμβολισμοί στο γάμο

             
Οι βέρες
Ο κύκλος αποτελεί ένα σχήμα χωρίς αρχή και τέλος και συμβολίζει την αιωνιότητα. Οι βέρες, ως δυο κύκλοι, που αλληλοπροσφέρει ο ένας στον άλλον, υποδηλώνουν την αδιάκοπη αλυσίδα των γενεών μέσα από την αιώνια αγάπη, τη δύναμη της σχέσης και την ένωση του άνδρα με την γυναίκα.
Ο χρυσός ως υλικό πανέμορφο, άφθαρτο και τελείως καθαρό και ανόθευτο, συμβολίζει την αγνή και αιώνια ομορφιά της αγάπης του ζευγαριού.
Ιστορικά πιστεύεται ότι οι αρχαίοι Αιγύπτιοι φόρεσαν πρώτη φορά βέρες, στο μεσαίο δάχτυλο του αριστερού χεριού, καθώς πίστευαν ότι σε αυτό το δάχτυλο κατέληγε η φλέβα της αγάπης που ξεκινούσε από την καρδιά.

Οι λαμπάδες
Η εμφάνιση τους χάνεται στα βάθη των αρχείων Ελληνικών χρόνων. Συμβολίζουν την Θεία Φώτιση του Αγίου Πνεύματος που λαμβάνει το ζευγάρι με το μυστήριο του γάμου.
Σχετικά μετά φιτίλια των λαμπάδων
Επικρατεί, η μητέρα της νύφης, να κόβει τα φιτίλια των λαμπάδων και κατα παίρνει στο σπίτι μαζί με τα στέφανα.

Το κοινό ποτήρι κρασιού
Συμβολίζει την κοινή ζωή του ζευγαριού μέσα στην οποία θα γευτούν μαζί κάθε χαρά και λύπη.

Το ρύζι - ροδοπέταλα
Συμβολίζουν το ρίζωμα του ζευγαριού μέσα στην οικογένεια, την καλοτυχία και τον ευτυχισμένο και ανθόσπαρτο βίο.

Ο χορός του Ησαϊα
Δηλώνει τη χαρά που επικρατεί στη γη και τον ουρανό από την ένωση δυο ανθρώπων. Ως σύμβολο της αιωνιότητας, η κυκλική περιφορά σημαίνει την αιωνιότητα των δεσμών του γάμου.

Το πέπλο
Απέκτησε πολλούς συμβολισμούς μέσα στους αιώνες, ανάλογα με τον τόπο και την θρησκεία. Στην αρχαιότητα συμβόλιζε την αγνότητα. Αργότερα την υποταγή και την προστασία από το κακό μάτι ή τα κακά πνεύματα. Επίσης χρησιμοποιήθηκε, όταν οι γάμοι ήταν αποτέλεσμα προξενιών, (και χρησιμοποιείται ακόμη στις Αραβικές χώρες) στην αποτροπή του γαμπρού σε φυγή, σε περίπτωση που η νύφη δεν ανταποκρινόνταν στις προσδοκίες.
Συχνά τα πέπλα έβγαιναν σε κόκκινο χρώμα για να έχουν μεγαλύτερη αντίσταση στο σατανά. Η κόρη της Μάρθα Ουάσιγκτον, λέγεται ότι ήταν η πρώτη νύφη που φόρεσε πέπλο από  λευκή δαντέλα που κάλυπτε το πρόσωπο της. Ο αρραβωνιαστικός της, της είχε κάνει κοπλιμέντο για την ομορφιά της, ενώ αυτή στεκόταν πίσω από μια λευκή δαντελένια κουρτίνα και έτσι το αποφάσισε!

Η κουάφ
Η επιλογή της κουάφ είναι ανεξάρτητη από το πέπλο. Το πέπλο συνδυάζεται και με την κουάφ και με κορώνα και με στρασένια (και όχι μόνο) τσιμπιδάκια και με αληθινά λουλούδια. Αν και αρχικά οι νύφες πήγαιναν στην εκκλησία έχοτνας στολισμένα τα μαλλιά τους με λουλούδια, το οποίο συνηθίζεται φυσικά και σήμερα, ιδίως σε υπαίθριες τελετές και σε γάμους δίπλα στη θάλασσα, την σημερινή εποχή υπάρχουν κι άλλες επιλογές. Στους παραδοσιακούς Ορθόδοξους γάμους, χρησιμοποιούσαν ως στέφανα, κορώνες. Σήμερα, βέβαια, αυτή η εικόνα θα ήταν κραυγαλέα, αλλά ... ο γάμος είναι δικός σας. Ομοίως, ένα έθιμο από τη Φιλανδία ορίζει τη νύφη να φορά μια χρυση κορώνα, την οποία την τοποθετεί στο κεφάλι μιας μεγάλης παρανύμφου κατάτην διάρκεια της γαμήλιας δεξίωσης. Πιστεύεται ότι η τυχερή παράνυμφος είναι η επόμενη που θα παντρευτεί. Αυτό το έθιμο θυμίζει το Αμερικανικό έθιμο, όταν η νύφη πετά την ανθοδέσμη και εκείνη που θα την πιάσει θα παντρευτεί σύντομα. Οποιαδήποτε έθιμα κι αν έχει ο κάθε τόπος, την επιλογή του κομματιού που θα διακοσμήσει τα μαλλιά σας θα το συνδυάσετε με το νυφικό σας φόρεμα και με το νυφικό σας χτένισμα, με την βοήθεια της/του κομμώτριας/της σας.

Τα γάντια
Κατά την διάρκεια του 18ου και 19ου αιώνα, τα γάντια ήταν, σύμφωνα με την παράδοση, αγαπημένη προτίμηση όλων των καλεσμένων. Έως το 1960, το savoir vivre πρόσταζε όλες οι κυρίες της καλής τάξης να φορούν γάντια, ακόμη και κατά την διάρκεια της ημέρας. Ενώ ακόμη και σήμερα, η επίσημη εθιμοτυπία συστήνει τα νυφικά γάντια ως σύμβολο κομψότητας, πολλές νύφες επιλέγουν να μην φορέσουν, κάνοντας ένα ωραίο γαλλικό μανικιούρ. Η εικόνα, συνδυασμού νυφικού φορέματος - γάντια, είναι κλασικά κομψή.

Η ουρά
Προέρχεται από την εποχή του Μεσαίωνα και το μήκος της πρόδιδε την ανάλογη μεγαλοπρέπεια. Όσο περισσότερο μακριά ήταν, τόση περισσότερη ήταν και η μεγαλοπρέπεια του νυφικού, όπως στους βασιλικούς γάμους.

Η ανθοδέσμη της νύφης
Αποτελεί την δήλωση του γαμπρού προς τη νύφη, ότι είναι το λουλούδι στη ζωή του (ευτυχία) και θα της εξασφαλίσει <<βίο ανθόσπαρο>> (ευτυχία).
Οι Αρχαίες Ελληνίδες κρατούσαν κισσό, που συμβόλιζε την ατελείωτη αγάπη. Στην Αρχαία Ρώμη οι νύφες κρατούσαν μπουκέτα από βότανα, συνήθως δεντρολίβανο που συμβόλιζε την πίστη, την γονιμότητα και έδιωχνε τα κακά πνεύματα. Στη Βικτοριανή εποχή η μόδα επέβαλε το τριαντάφυλλο, που αντιπροσωπεύει την αληθινή αγάπη.

Η νύφη στα αριστερά του γαμπρού
Η συνήθεια αυτή δεν συμβολίζει τίποτε και προέκυψε από μια ανάγκη. Οφείλεται στη δεξιοχειρία των ανθρώπων και ανάγεται στις εποχές της χρήσης του σπαθιού. Τότε ο άνδρας ήταν υποχρεωμένος να έχει ελεύθερο το δεξί πλευρό του, ώστε να χειρίζεται το σπαθί με το δεξί του χέρι, για το λόγο αυτό, η γυναίκα, αλλά και οποιοσδήποτε άλλος, στεκόταν πάντα στα αριστερά του άντρα.
Στους Εβραϊκούς γάμους, η νύφη στέκεται δεξιά από το γαμπρό.

Η τούρτα
Αποτελεί την επέκταση της συνήθειας των κουφέτων και ξεκίνησε από τους Ρωμαίους που έσπαγαν έναν κουλουράκι πάνω από το κεφάλι της νύφης. Τον 17 αιώνα, ένας Γάλλος φούρναρης αποφάσισε να παγώσει μια στοίβα κουλουριών, δημιουργώντας έτσι την πρώτη γαμήλια τούρτα στον κόσμο!

Το κατώφλι
Ο γαμπρό σύμφωνα με την παράδοση, σηκώνει τη νύφη στα χέρια και περνάνε μαζί το κατώφλι του νέου τους σπιτιού την πρώτη νύχτα του γάμου τους. Με αυτό τον τρόπο τα διαβολικά πνεύματα που καραδοκούν κάτω από τις σανίδες του πατώματος δεν θα μπορέσουν να την πιάσουν:
Οι Ρωμαίες νύφες αφήνοταν να τις σύρουν στο κατώφλι για να επιδείξουν την απροθυμία τους να εγκαταλείψουν το πατρικό τους σπίτι.

Το φιλί
Στην Αρχαία Ρώμη το φιλί σφράγιζε ένα συμβόλαιο, στην εκκλησία κατά κάποιο τρόπο νομιμοποιεί το δέσιμο.

Το γαμήλιο ταξίδι
Το Μεσαίωνα οι νιόπαντροι με την έναρξη της νέας σελήνης περνούσαν ένα μήνα μόνοι τους, απολαμβάνοντας ένα ποτό φτιαγμένο από μέλι αραιωμένο με νερό, το υδρόμελι και συμβόλιζε τη ζωή, την υγεία και τη γονιμότητα. Αυτό γινόταν μέχρι να τελειώσει η φάση της σελήνης και να χαθεί. Έτσι βγήκε και ο όρος Μήνας του Μέλητος.

Τυχερά αξεσουάρ
Κάτι καινούργιο, κάτι δανεικό κάτι γαλάζιο
Η παράδοση θέλει τη νύφη να φοράει την ημέρα του γάμου της, κάτι παλιό (για την συνέχιση των παλιών αξιών), κάτι καινούργιο (αισιοδοξία για το μέλλον), κάτι δανεικό (δανεική ευτυχία) και κάτι γαλάζιο  (πίστη, καλοτυχία και αγάπη).

Το μπουκέτο και το πέταγμα της ζαρτιέρας
Η νύφη αρχικά πέταγε το μπουκέτο της σε κάποια φίλη της για να την κρατάει ασφαλή (τα λουλούδια του μπουκέτου έδιωχναν τα κακά πνεύματα) και να έχει την τύχη με το μέρος της (μια και εκείνη την εποχή το να είσαι τυχερή σήμαινε να μπορέσεις να παντρευτείς). Αυτό λοιπόν σήμαινε πως η ανύπαντρη γυναίκα που έπιανε το μπουκέτο θα ήταν η επόμενη που θα παντρευόταν.
Το πέταγμα της ζαρτιέρας έχει μια αρκετά αστεία προέλευση. Οι καλεσμένοι έσκιζαν κυριολεκτικά κομμάτια από το νυφικό για καλή τύχη, οπότε για να προστατεύσει τον εαυτό της άρχισε να τους πετάει την ζαρτιέρα της. Στις μέρες μας ο γαμπρός την βγάζει από το πόδι της με τα χέρια, με τα δόντια και με όποιον άλλο (απόλυτα αθώο) τρόπο βρει και την πετάει στους εργένηδες φίλους του!

πηγή: www.kottari.gr, www.dreamquest.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου